Abstract
Bu makale, İbn Sînâ’nın duyusal ve akli hatırlama arasındaki ayrımını şahsi ve gayrişahsi hatırlamadan oluşan ikili bir sistem olarak yorumlamaktadır. İlki, bireyler arasında değişiklik gösterebilen anıların varlığını açıklayan şahsi anlamları kabul ederken ikincisi, bu tür bir değişkenliği tamamen reddeder ve her hatırlayan kişi için her zaman ve zorunlu olarak aynı olan akli bilginin hatırlanmasını içerir. Şahsi hatırlama, bir hafıza sisteminin içerdiği kodlama, depolama ve geri çağırma aşamalarından sorumlu bedensel güçler tarafından yürütülen ve bellek izlerine dayalı bir süreçtir. Somut, maddi dünyayı ve bu dünyayla ilgili kişisel deneyimlerimizi ilgilendirir. Buna karşılık, gayrişahsi hatırlama, insan aklının yeniden akletmeye yönelik istidadı aracılığıyla işler ve şeylerin gerçekte ne olduğu, yani mahiyetleri ile ilgilidir.